sen yoksun/ attila ilhan

sen yoksun

Yorum (0) Kalıcı Bağlantı

susmanın öteki yüzü/ özdemir asaf

Şimdi bütün anmalar bir susmanın içinde..
Şimdi bütün susmalar bir odanın içinde..
Anlatmaya bir sözcük, bir bakış arıyorlar
Önce sakladıkları, bir adamın içinde.

Özdemir Asaf

Yorum (0) Kalıcı Bağlantı

sen, ben, bir de ölü ozanlar / semih çelenk (2 temmuz'da saflığın sıfır noktasında yakılan o güzel insanların anısına..)

orada
aklımızın kıyısında bir yerde
kayaların üzerinde oturmuş iki gölge
bakıyoruz denize öyle
neyi büyütüyor gözbebeklerimiz?
şaşkın
çocuksu
ürkek
hayatın efendisi gözbebeklerimiz
neyi büyütüyor böyle?

şöyle sorulmalı belki soru
içimiz mi perişan bir bahçe
koparılmış çiçekleri
ülkemiz mi dikenli, yaban otlar içinde
bir talan yeri bir savaş sonrası
cevabı şöyle,
biz de yanmış yakılmış bir ülkeyiz
ülkemiz de yüreği yanmış biz
toprak örtülmüş üstümüze
neyi büyütüyor gözbebeklerimiz?

elim elinin bir karış ötesinde

sen, ben, yaşlı teyzeler, halsiz amcalar
bütün ülke şimdi
o uzak otelin
kagir merdiveninde oturuyoruz
ölüme beş dakikamız var
elimizde kırık bir süpürge sapı
ölü ozanlar dökülüyor
gözlerimizden
uğur kaynar
metin altıok
bir de behçet aysan


semih çelenk nisan 2008

Yorum (0) Kalıcı Bağlantı

tavşan ile sincap masalı/ semih çelenk

bir tavşanım var

peluştan, oyuncak bir tavşan işte

dersiniz siz olsanız

benim için öyle değil

neredeyse iki yıldır birlikteyiz

kitaplığın rafında yaşıyor

bugünlerde aşırı hüzünlü

derdini soruyorum

tek kelime etmiyor

eski neşeli, hareketli hali de yok

tüylerinde bir küskünlük

ölmeye yatmış sanırsın oracıkta

kaçası yok hiç

ya da kovalanası

tuhaf geliyor bana bu

ne hallerini bilirim çünkü onun

trampetli, farfaralı, düdüklü 

birden konuşmaya başladı geçen gün

“fark etmedin mi” dedi

“yanımdaki sincap yok ne zamandır”

baktım, sincabın yeri boş

“haberim yok hiç ne oldu sincaba?”

“şımarık bir kız çocugu” dedi

“tüm dünyayı kendi oyuncağı

sanıyor olmalı ki

aldı gitti bir gün sincabı.

bağırdım arkasından

ama ben ne zamandır

aynı rafta yaşıyorum onunla

o giderse ne yaparım ben

yalnız yapayalnız bir tavşan

hem ona niye sormuyorsun

o da gitmek istemiyor belki

şımarık kız çocuğu duymadı bunları

sincap da sessiz, ürkek, sustu

hiç konuşmadı

sıkılmıştı belki benden

kitaplardan, raftan, havadan

şımarık kız çocuğu onun için

renkli bir dünya demekti kimbilir

oysa ben şarkı söylüyordum ona

film gösteriyordum gözlerimde

raftan kitaplar karıştırıp

güzel öyküler okuyordum

tavşanlığa ve sincaplığa dair

hiç unutmam

melih cevdet okumuştum bir kere

kafamı zorla soktuğum o kalın kitaptan”

ıslandı mika gözleri tavşanın

küskün tüyleri ıslandı

yok canım, uyduruyorsun

oyuncak tavşan ağlar mı

dersiniz siz olsanız

ama öyle değil

ağlıyordu işte tavşan

şıpır şıpır ağlıyordu

zorlukla kaldırdı başını

hıçkıra hıçkıra konuştu

“ yalnızlık

oyuncak bir tavşan için bile yalnızlıktır,

 tamam mı” dedi

“yanından giden sincap

oyuncak da olsa”

semih çelenk 

Yorum (0) Kalıcı Bağlantı

araf/ semih çelenk

tuhaf bir gel git makineler
hem med hem cezir

gelen giden yok
boşuna bir hayat film şeridi

uzman doktorlar bile bilmiyor
nemene bir hayatın sonu bu

bir dosyasın sade bir süje
belki en rahat anı hayatın en çıplak

gondoluyla kırmızı ölüm
kanallarında geziyor venedik'in

acilde
arafta


semih çelenk

Yorum (1) Kalıcı Bağlantı