gözleri camsız bir kuş/ semih çelenk

savrulmuş öyle kıyı koyaklarında

rüzgarın bıçağı yüzümde

gölgesine düşmüş bir dağ

suretine sarılıyordu mecalsiz

zamansız, buğulu

hüznüme fiyakalı bir ceket giydirmeden

dört düğmeli

gözleri camsız bir kuş düştü içime

gürültüsüz kımıltısız içine bağıran

küçük harfler ve ünlemler

hiç yanyana gelmezler biliyorum

kayboldum kıyı koyaklarında

kimsesiz, cansız bir pavurya

tevekkül bir kuş icadıymış ölü, anladım

börklüce müridleri

bundan altıyüz sene evvel

ak libaslarıyla düşerken yalınkılıç

bir aşk yalnızlığı yaşadılar mı hiç

yoksa çok mu öldüler, ne talih!

güzün son rüzgarı üşüttü hayatı

hırka tedarik etmişler hariç

şimdi balıkçılar çıkar patlıcan avına

döverek denizi

ah kıyamet öncesi sessizlik

ah aşkla işlenen cinayet

bu su taşır mı beni, ne dersin

 

semih çelenk

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !