orhan abi'nin yaşgünü/ semih çelenk

                                               

                                                                             erdinç özdemir'e;

                                                                             şiir tabağı boş gönderilmez...

 

bir kirli pardesü uzaktan

yellim yepelek gelişi

"böyle güneşli olmuyor

her zaman onüç nisanlar"

içinde bir garip orhan abi

 

kız kulesi'nin orda buluştuk

"abi diyebilir miyim?"

"yok canım, sen benden büyüksün

ben otuzaltı yaşında öldüm"

garip, yüzüncü yaşını kutluyoruz oysa

"ölüler hiç büyümezler bilmez misin

hatta azar azar eksilirler

ne zormuş nahit'i öte dünyada

yaşlı bir kadın olarak görmek"

çıkarttım pastayı kutudan

bir mi on mu yoksa yüz mü

"bir mum dikelim" dedi

"sâde olsun yeni yaşım"

 

harem'den arabalı vapur kalktı

ardından da martı ailesi

salacak'ta bir evin terasından

çaycı çay getirdi şeker istemeyiz

saçları güzel kokulu bir kadın

denize simit atıyordu güverteden

orhan abi bana baktı öyle muzip

güldü iç geçirip dalgınlığıma

"oktay'la melih'i de çağırsaydık keşke"

cebinden bir "tabî kanyak" çıkarttı

iki kapak attı saati gelmiş bir ilaç

dalgalandı mumun alevi rüzgârda

"dün yine yırtılmıştı deniz

gün geçtikçe zor oluyor dikmesi

ve gemiler, vapurlar, hele insanlar

ne kadar da kötü, gaddar, acımasız"

üfledi mumu dilek diledi mi bilmem

iki dilim kesti pastadan biri kendine

kalanını boyacı çocuklara verdik

dalgacı mahmut'lar

yağla donmadı damakları, şaştılar

 

kirli pardesü ve orhan abi de içinde

tahta iskemleden doğruldu gitmeye

"süleyman efendi'nin ahı tuttu

ölüm acısı yetmezmiş gibi bir de nasır

aksi gibi ilacı da öte tarafta unutmuşum"

geldiği gibi yellim yepelek yürüdü

kirli pardesü ve orhan abi de içinde

 

"o saçları güzel kokan kadına söyle

bir şehirde iki nahit hanım olmaz"

 

 

semih çelenk

nisan 2014

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !