poliçnaya blues/ semih çelenk

                                   

nigel kennedy için...

 

 

naycıl bir ingiliz keman

gecenin içinde durmadan

boşluğa konuşuyor

hem oyunbaz hem hüzünlü

tellerle ıslatıyor kelimeleri

kafası dumanlı belli

forması aston villa

bir sesi bir diğerine ekliyor

bir o yana bir öte yana

ışıkların gümüş suyu titreşiyor

 

bir boşluk sıkılır mı

sıkılıyor işte

bu gökteki yıldızları şimdi

tek tek toplamalı

elde bir facit

bir ileri üç geri

çevire çevire sayıları kendine

bölmeli karanlığa

sonuçtan ağır bir hesap

 

halbuki konuşmuyor hiç

balkondaki sardunya

dargın yaprakları tüylenmiş

kimbilir nereden göç etti

köklerine sormalı soruyu

hüzünden kurumuş köklerine

boşluğa uzuyor sonsuz

ama hiç acelesi yok

 

naycıl tuhaf bir adam

kafası hep dumanlı

kimbilir o nereden göç etti

topluyor yıldızları kemanıyla

yukarı doğru sakin ve yayvan

aşağıya yürek burkan

ve sonsuz yalnızlığa

 

naycıl bir keman, ingiliz

forması aston vila

kafası hep hep dumanlı

hüzünlü ama oyunbaz da

elinde bir saksı sardunya

konuşuyor onunla

boşluğu öylece bırakarak

 

sıkıntıyı gümüş sulara sormalı

kimbilir o nereden göç etti?

 

 

semih çelenk'2015

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !